Alas Sobre la Sierra: Nuevas Rutas y el Regreso del Quebrantahuesos
Si te quedas con nosotros y te gusta caminar, este año es ideal para explorar el Parque Natural de la Sierra de Castril. Además, si prefieres andar en bici o simplemente mirar el cielo, también hay rutas que conviene descubrir. Entre las protagonistas está el quebrantahuesos, cuyas rutas facilitan observarlo.
En las últimas temporadas, el parque se ha convertido en una de las historias de fauna más interesantes de Andalucía. Además, ha añadido dos nuevas rutas que facilitan ver por qué. Estas rutas permiten observar paisajes y especies sin esfuerzo, favoreciendo una experiencia más completa.
Para una experiencia responsable, respeta las señales y mantén la distancia con la fauna. Si quieres más información, contacta con la oficina de turismo local o consulta la web oficial. También encontrarás consejos sobre horarios, aparcamiento y rutas seguras para observar animales sin molestarlos.
Un ave que volvió al límite
El quebrantahuesos — llamado así por su costumbre de dejar caer huesos desde las alturas para llegar al tuétano — desapareció de Andalucía en la década de 1980.
Décadas de envenenamiento, persecución y pérdida de hábitat lo expulsaron por completo de estas montañas.
Desde entonces, los programas de reintroducción han trabajado para traerlo de vuelta, principalmente mediante la cría en cautividad y sueltas cuidadosamente planificadas.
En 2024 ocurrió algo que merece celebrarse de verdad: una pareja salvaje anidando en la Sierra de Castril produjo el primer polluelo de quebrantahuesos nacido en libertad en Andalucía desde que la especie desapareció. La llamaron Castrileña — un guiño apropiado al lugar donde nació — y le colocaron un emisor GPS para que los investigadores pudieran seguirla. Desde que voló por primera vez, ha llegado tan lejos como Sierra Nevada y los Picos de Europa, exactamente el tipo de desplazamiento a larga distancia que se espera de los quebrantahuesos jóvenes mientras buscan su propio territorio. Este logro llegó tras dos años de intentos fallidos, con parejas reproductoras que lo intentaron sin éxito en 2023, lo que hace que el resultado final se sienta merecido y no fruto de la suerte.
No es el único hallazgo reciente en el parque. Botánicos de la Universidad de Granada identificaron aquí una planta con flor previamente desconocida, Castrila latens; es una planta anual pequeña que solo se encuentra en las rocas de piedra caliza alrededor de Castril, Seca y La Cabrilla, y ya se la clasifica como en peligro debido a lo estrecho de su área. Entre la planta y el buitre, este rincón de Granada ha vivido dos momentos reales de novedad o de regreso al límite en el lapso de un año.
Dos nuevas formas de verlo por ti mismo
En agosto de 2024 el parque abrió dos nuevas rutas públicas.
Además, ambas están diseñadas para acercar a los visitantes a exactamente este tipo de fauna sin molestarla.
Carril Cicloturista Castril–El Corralón (ruta ciclista) es una ruta circular que parte del Área Recreativa del Río, junto a Castril. Pasa por el Barranco del Laude, el Pino de los Madroñales y Lézar, y continúa hacia El Corralón.
Además, la ruta ofrece dos opciones: un bucle completo de 37,4 km o una versión más corta de 20,9 km, ambas de dificultad media. La recompensa es un tramo que discurre bajo una de las colonias principales de quebrantahuesos del parque, así que vigila la vista y la traza.
Sendero Fátima–Los Arenales (ruta de senderismo) ofrece una opción más suave de 5,5 km y aproximadamente dos horas a pie. Parte desde la aldea de Fátima y se dirige al Mirador de la Zurdica.
Además, paneles interpretativos nuevos permiten entender lo que es probable que veas. En este tramo podrán identificarse fácilmente las aves que sobrevuelan.
Además, entre ambas, el parque cuenta ahora con 17 instalaciones de uso público en total. Incluye un escondite fotográfico a 1.935 m para obtener una toma de un buitre que aprovecha las corrientes térmicas.
Algunas notas prácticas para nuestros huéspedes
- Mejor época para ir: primavera y otoño, por las temperaturas agradables para caminar; en verano, mejor temprano por la mañana si quieres evitar el calor del mediodía en los tramos expuestos.
- Qué llevar: prismáticos si tienes — incluso unos básicos convierten un «hay un pájaro grande» en observar a un quebrantahuesos trabajando de verdad sobre una carroña o una térmica. Botas adecuadas para los tramos más exigentes de la ruta ciclista, agua en abundancia y un sombrero — apenas hay sombra una vez que estás en las crestas.
- Dificultad: el sendero es asequible para la mayoría de visitantes con una forma física razonable; la ruta ciclista, incluso la opción más corta, es una salida en serio y no un paseo suave, así que es ideal para huéspedes que ya pedalean con regularidad en casa.
- Cómo llegar: ambas rutas empiezan a un corto trayecto en coche desde Castril, así que funcionan bien como excursión de medio día o de día completo, según la opción que elijas.
Hay algo especial en un lugar que todavía puede sorprender a los ecólogos — un ave que nadie esperaba que volviera a criar aquí, una planta que nadie había catalogado antes. No hace falta ser un aficionado a la ornitología para sentirlo. A veces basta con estar sentado en una ladera con un bocadillo cuando algo enorme y sin prisa pasa flotando por encima, y saber que hace cuarenta años no habría estado ahí en absoluto.
Ales Sobre la Serra: Noves Rutes i el Retorn del Trencalòs
Si t’allotges amb nosaltres i t’agrada caminar, aquest any és ideal per explorar el Parc Natural de la Serra de Castril. A més, si prefereixes anar en bici o simplement mirar el cel, també hi ha rutes que val la pena descobrir. Entre les protagonistes hi ha el trencalòs, les rutes del qual en faciliten l’observació.
En les darreres temporades, el parc s’ha convertit en una de les històries de fauna més interessants d’Andalusia. A més, ha afegit dues noves rutes que ajuden a entendre per què. Aquestes rutes permeten observar paisatges i espècies sense esforç, afavorint una experiència més completa.
Per a una visita responsable, respecta la senyalització i mantén la distància amb la fauna. Si vols més informació, contacta amb l’oficina de turisme local o consulta el web oficial. També hi trobaràs consells sobre horaris, aparcament i rutes segures per observar animals sense molestar-los.
Una au que va tornar del límit
El trencalòs — anomenat així pel seu costum de deixar caure ossos des de l’alçada per arribar al moll de l’os — va desaparèixer d’Andalusia a la dècada de 1980.
Dècades d’enverinament, persecució i pèrdua d’hàbitat el van expulsar completament d’aquestes muntanyes.
Des de llavors, els programes de reintroducció han treballat per fer-lo tornar, sobretot mitjançant la cria en captivitat i alliberaments fets amb molta cura.
El 2024 va passar una cosa que val la pena celebrar de debò: una parella salvatge que niava a la Serra de Castril va produir el primer pollet de trencalòs nascut en llibertat a Andalusia des que l’espècie va desaparèixer. La van anomenar Castrileña — un homenatge escaient al lloc on va néixer — i li van col·locar un emissor GPS perquè els investigadors poguessin seguir-la. Des que va volar per primera vegada, ha arribat tan lluny com Sierra Nevada i els Picos de Europa, exactament el tipus de desplaçament a llarga distància que s’espera dels trencalossos joves mentre busquen el seu propi territori. Aquest èxit va arribar després de dos anys d’intents fallits, amb parelles reproductores que ho van provar sense èxit el 2023, la qual cosa fa que el resultat final se senti merescut i no fruit de la sort.
No és l’única troballa recent al parc. Botànics de la Universitat de Granada hi van identificar una planta amb flor prèviament desconeguda, Castrila latens; és una planta anual petita que només es troba a les roques calcàries al voltant de Castril, Seca i La Cabrilla, i ja es classifica com a en perill a causa de la seva àrea tan estreta. Entre la planta i el voltor, aquest racó de Granada ha viscut dos moments reals de novetat — o de retorn del límit — en l’espai d’un any.
Dues noves maneres de veure-ho tu mateix
L’agost de 2024 el parc va obrir dues noves rutes públiques.
A més, totes dues estan dissenyades per apropar els visitants a exactament aquest tipus de fauna sense molestar-la.
El Carril Cicloturista Castril–El Corralón (ruta ciclista) és una ruta circular que surt de l’Àrea Recreativa del Riu, al costat de Castril. Passa pel Barranc del Laude, el Pi dels Madroñales i Lézar, i continua cap a El Corralón.
A més, la ruta ofereix dues opcions: un circuit complet de 37,4 km o una versió més curta de 20,9 km, totes dues de dificultat mitjana. La recompensa és un tram que discorre sota una de les colònies principals de trencalòs del parc, així que vigila tant el cel com el traçat.
El Sendero Fátima–Los Arenales (ruta de senderisme) ofereix una opció més suau de 5,5 km i aproximadament dues hores a peu. Surt del poble de Fátima i es dirigeix cap al Mirador de la Zurdica.
A més, uns nous panells interpretatius permeten entendre el que probablement veuràs. En aquest tram es podran identificar fàcilment les aus que hi sobrevolen.
A més, entre totes dues, el parc compta ara amb 17 instal·lacions d’ús públic en total. Inclou un aguait fotogràfic a 1.935 m per aconseguir una foto d’un voltor aprofitant els corrents tèrmics.
Algunes notes pràctiques per als hostes
- Millor època per anar-hi: primavera i tardor per unes temperatures còmodes per caminar; a l’estiu, millor a primera hora del matí si vols evitar la calor del migdia als trams exposats.
- Què portar: prismàtics si en tens — fins i tot uns de bàsics converteixen un «hi ha un ocell gran» en veure de debò un trencalòs treballant sobre una carronya o una tèrmica. Botes adequades per als trams més exigents de la ruta ciclista, molta aigua i un barret — hi ha poca ombra un cop ets a les carenes.
- Dificultat: el sender és assequible per a la majoria de visitants amb una forma física raonable; el circuit ciclista, fins i tot l’opció més curta, és una sortida seriosa i no un passeig suau, així que és ideal per a hostes que ja pedalegen amb regularitat a casa.
- Com arribar-hi: totes dues rutes comencen a un curt trajecte amb cotxe des de Castril, així que funcionen bé com a excursió de mig dia o de dia complet, segons l’opció que triïs.
Hi ha alguna cosa especial en un lloc que encara pot sorprendre els ecòlegs — una au que ningú esperava que tornés a criar aquí, una planta que ningú havia catalogat abans. No cal ser un aficionat a l’ornitologia per sentir-ho. De vegades n’hi ha prou d’estar assegut en un vessant amb un entrepà quan alguna cosa enorme i sense pressa passa flotant per damunt, i saber que fa quaranta anys no hi hauria estat en absolut.
Wings Over the Sierra: New Trails and the Return of the Quebrantahuesos
If you’re staying with us and enjoy walking, this year is an ideal one to explore the Sierra de Castril Natural Park. And if you’d rather cycle, or simply watch the sky, there are routes worth discovering too. Among the stars of the show is the bearded vulture, with routes that make it easier to spot one.
Over recent seasons the park has become one of the most interesting wildlife stories in Andalusia. It’s also added two new routes that help explain why. These routes let you take in landscapes and species with far less effort, for a more complete experience.
For a responsible visit, follow the signage and keep your distance from wildlife. For more information, contact the local tourist office or check the official website — you’ll also find advice on opening hours, parking, and safe routes for observing animals without disturbing them.
A bird that came back from the brink
The bearded vulture — the quebrantahuesos, literally “bone-breaker,” named for its habit of dropping bones from height to get at the marrow — vanished from Andalusia in the 1980s.
Decades of poisoning, persecution, and habitat loss pushed it out of these mountains entirely.
Reintroduction programmes have been working to bring it back ever since, mostly through captive breeding and painstaking releases.
In 2024, something worth genuinely celebrating happened here: a wild pair nesting in the Sierra de Castril produced the first wild-born bearded vulture chick in Andalusia since the species disappeared. She was named Castrileña — a fitting nod to where she hatched — and fitted with a GPS tag so researchers could track her. Since fledging she’s turned up as far afield as the Sierra Nevada and the Picos de Europa, which is exactly the kind of long-distance wandering young vultures are supposed to do as they find their own territory. It followed two years of near-misses, with breeding pairs attempting and failing in 2023, which makes the eventual success feel earned rather than lucky.
It’s not the only recent discovery in the park. Botanists from the University of Granada identified a previously unknown flowering plant here, Castrila latens — a small annual plant found only on limestone rock around Castril, Seca and La Cabrilla, and already classified as endangered given how narrow its range is. Between the plant and the vulture, this corner of Granada has had two genuine moments of novelty — or of a return from the brink — within the space of a year.
Two new ways to see it for yourself
In August 2024 the park opened two new public routes.
Both are designed to bring visitors close to exactly this kind of wildlife without disturbing it.
The Carril Cicloturista Castril–El Corralón (cycling route) is a circular route starting from the Área Recreativa del Río, next to Castril. It passes through the Barranco del Laude, the Pino de los Madroñales and Lézar, continuing on to El Corralón.
The route also offers two options: a full 37.4 km loop or a shorter 20.9 km version, both of medium difficulty. The reward is a stretch that runs beneath one of the park’s main bearded vulture colonies, so keep watching the skyline as well as the trail.
The Sendero Fátima–Los Arenales (walking trail) offers a gentler option at 5.5 km and roughly two hours on foot. It starts from the village of Fátima and heads to the Mirador de la Zurdica.
New interpretive panels help you understand what you’re likely to be looking at, and the birds overhead on this stretch are easy to identify.
Between the two, the park now has 17 public-use facilities in total, including a photography hide at 1,935 m for capturing a vulture riding the thermals.
A few practical notes for guests
- Best time to go: spring and autumn for comfortable walking temperatures; early morning in summer if you want any chance of avoiding the midday heat on the exposed sections.
- What to bring: binoculars if you have them — even a basic pair transforms a “there’s a big bird” moment into watching a bearded vulture actually working a carcass or a thermal. Proper boots for the cycling route’s rougher sections, plenty of water, and a hat — there’s not much shade once you’re up on the ridgelines.
- Difficulty: the walking trail is manageable for most reasonably fit visitors; the cycling loop, even the shorter option, is a proper ride rather than a gentle pootle, so it suits guests who cycle regularly at home.
- Getting there: both routes start a short drive from Castril itself, so they work well as a half-day or full-day outing depending on which option you pick.
There’s something quietly special about a place that can still surprise ecologists — a bird nobody expected to breed here again, a plant nobody had catalogued before. You don’t need to be a birdwatcher to feel that. Sometimes it’s enough to be sitting on a hillside with a sandwich when something enormous and unhurried drifts overhead, and to know that forty years ago it wouldn’t have been there at all.
Vleugels Boven de Sierra: Nieuwe Routes en de Terugkeer van de Lammergier
Als je bij ons verblijft en van wandelen houdt, is dit een ideaal jaar om het Natuurpark Sierra de Castril te verkennen. En als je liever fietst, of gewoon naar de lucht kijkt, zijn er ook routes die de moeite waard zijn om te ontdekken. Een van de hoofdrolspelers is de lammergier, met routes die het makkelijker maken om er een te spotten.
De afgelopen seizoenen is het park een van de interessantste natuurverhalen van Andalusië geworden. Ook zijn er twee nieuwe routes bijgekomen die helpen verklaren waarom. Deze routes laten je landschappen en soorten zien met veel minder inspanning, voor een completere ervaring.
Volg voor een verantwoord bezoek de bewegwijzering en houd afstand tot de dieren. Neem voor meer informatie contact op met het plaatselijke VVV-kantoor of raadpleeg de officiële website — daar vind je ook advies over openingstijden, parkeren en veilige routes om dieren te observeren zonder ze te storen.
Een vogel die terugkeerde van de rand van de afgrond
De lammergier — de quebrantahuesos, letterlijk “botenbreker”, genoemd naar zijn gewoonte om botten van grote hoogte te laten vallen om bij het merg te komen — verdween in de jaren tachtig uit Andalusië.
Decennia van vergiftiging, vervolging en verlies van leefgebied verdreven hem volledig uit deze bergen.
Herintroductieprogramma’s werken sindsdien aan zijn terugkeer, voornamelijk via fokprogramma’s in gevangenschap en zorgvuldig geplande uitzettingen.
In 2024 gebeurde hier iets om echt te vieren: een wild broedpaar in de Sierra de Castril bracht het eerste in het wild geboren lammergierkuiken van Andalusië voort sinds de soort verdween. Ze werd Castrileña genoemd — een toepasselijke verwijzing naar haar geboorteplek — en kreeg een GPS-zender zodat onderzoekers haar konden volgen. Sinds ze is uitgevlogen, is ze al gesignaleerd tot in de Sierra Nevada en de Picos de Europa, precies het soort verre omzwervingen dat jonge lammergieren horen te maken terwijl ze hun eigen territorium zoeken. Dit succes volgde op twee jaar van bijna-missers, met broedparen die het in 2023 probeerden maar niet lukten, waardoor het uiteindelijke succes verdiend aanvoelt in plaats van geluk.
Het is niet de enige recente ontdekking in het park. Botanici van de Universiteit van Granada identificeerden hier een voorheen onbekende bloeiende plant, Castrila latens; een kleine eenjarige plant die alleen voorkomt op kalksteenrotsen rond Castril, Seca en La Cabrilla, en vanwege het beperkte verspreidingsgebied al als bedreigd wordt geclassificeerd. Tussen de plant en de gier heeft dit hoekje van Granada in een jaar tijd twee echte momenten van vernieuwing — of van terugkeer van de rand — meegemaakt.
Twee nieuwe manieren om het zelf te zien
In augustus 2024 opende het park twee nieuwe openbare routes.
Beide zijn ontworpen om bezoekers dicht bij precies dit soort dieren te brengen zonder ze te storen.
De Carril Cicloturista Castril–El Corralón (fietsroute) is een rondrit die begint bij het Área Recreativa del Río, naast Castril. De route loopt via de Barranco del Laude, de Pino de los Madroñales en Lézar, en gaat verder naar El Corralón.
De route biedt ook twee opties: een volledige lus van 37,4 km of een kortere versie van 20,9 km, beide van gemiddelde moeilijkheidsgraad. De beloning is een stuk dat onder een van de belangrijkste lammergierkolonies van het park doorloopt, dus houd zowel de lucht als het pad in de gaten.
De Sendero Fátima–Los Arenales (wandelroute) biedt een rustigere optie van 5,5 km en ongeveer twee uur te voet. De route begint bij het dorpje Fátima en gaat richting het Mirador de la Zurdica.
Nieuwe informatiepanelen helpen je te begrijpen wat je waarschijnlijk ziet, en de vogels die op dit stuk overvliegen zijn gemakkelijk te herkennen.
Samen zorgen de twee routes ervoor dat het park nu in totaal 17 openbare voorzieningen heeft, waaronder een fotohut op 1.935 m om een gier op de thermiek vast te leggen.
Een paar praktische tips voor gasten
- Beste tijd om te gaan: voorjaar en herfst voor aangename wandeltemperaturen; in de zomer vroeg in de ochtend als je de middaghitte op de open stukken wilt vermijden.
- Wat mee te nemen: een verrekijker als je die hebt — zelfs een eenvoudige verandert een “er is een grote vogel”-moment in het zien van een lammergier die daadwerkelijk een kadaver of een thermiek bewerkt. Stevige schoenen voor de ruigere stukken van de fietsroute, genoeg water en een hoed — er is weinig schaduw eenmaal je op de bergkammen bent.
- Moeilijkheidsgraad: de wandelroute is voor de meeste redelijk fitte bezoekers goed te doen; de fietslus, zelfs de kortere optie, is een echte rit en geen ontspannen tochtje, dus geschikt voor gasten die thuis regelmatig fietsen.
- Hoe er te komen: beide routes beginnen op korte rijafstand van Castril zelf, dus ze werken goed als halve of hele dagtocht, afhankelijk van welke optie je kiest.
Er is iets stils bijzonders aan een plek die ecologen nog steeds kan verrassen — een vogel die niemand had verwacht hier weer te zien broeden, een plant die niemand eerder had gecatalogiseerd. Je hoeft geen vogelaar te zijn om dat te voelen. Soms is het genoeg om op een heuvel te zitten met een boterham, terwijl er iets enorms en ongehaasts overdrijft, en te weten dat het er veertig jaar geleden helemaal niet zou zijn geweest.
Flügel Über der Sierra: Neue Wege und die Rückkehr des Bartgeiers
Wenn du bei uns wohnst und gerne wanderst, ist dieses Jahr ideal, um den Naturpark Sierra de Castril zu erkunden. Und wenn du lieber Rad fährst oder einfach den Himmel beobachtest, gibt es auch dafür Wege, die sich zu entdecken lohnen. Zu den Hauptdarstellern zählt der Bartgeier, dessen Routen die Beobachtung erleichtern.
In den letzten Saisons ist der Park zu einer der interessantesten Tiergeschichten Andalusiens geworden. Außerdem sind zwei neue Wege hinzugekommen, die verständlich machen, warum. Diese Wege lassen dich Landschaften und Arten mit deutlich weniger Aufwand erleben, für ein rundum vollständigeres Erlebnis.
Für einen verantwortungsvollen Besuch halte dich an die Beschilderung und wahre Abstand zu den Tieren. Für weitere Informationen wende dich an das örtliche Tourismusbüro oder besuche die offizielle Website — dort findest du auch Hinweise zu Öffnungszeiten, Parkplätzen und sicheren Routen, um Tiere zu beobachten, ohne sie zu stören.
Ein Vogel, der von der Schwelle zurückkehrte
Der Bartgeier — der quebrantahuesos, wörtlich „Knochenbrecher“, benannt nach seiner Gewohnheit, Knochen aus großer Höhe fallen zu lassen, um an das Mark zu gelangen — verschwand in den 1980er-Jahren aus Andalusien.
Jahrzehnte der Vergiftung, Verfolgung und des Lebensraumverlusts vertrieben ihn vollständig aus diesen Bergen.
Wiederansiedlungsprogramme arbeiten seither an seiner Rückkehr, hauptsächlich durch Nachzucht in Gefangenschaft und sorgfältig geplante Freilassungen.
2024 geschah hier etwas, das wirklich Anlass zum Feiern gibt: Ein wildes Brutpaar, das in der Sierra de Castril nistete, brachte das erste in Freiheit geborene Bartgeierküken Andalusiens hervor, seit die Art verschwunden war. Sie wurde Castrileña genannt — eine passende Anspielung auf ihren Geburtsort — und mit einem GPS-Sender ausgestattet, damit Forscher sie verfolgen konnten. Seit ihrem Ausflug ist sie bereits bis zur Sierra Nevada und den Picos de Europa aufgetaucht, genau die Art von Fernwanderung, die junge Bartgeier auf der Suche nach ihrem eigenen Revier unternehmen sollen. Dem Erfolg gingen zwei Jahre knapper Fehlversuche voraus, in denen Brutpaare es 2023 erfolglos versuchten, was den letztendlichen Erfolg verdient statt zufällig wirken lässt.
Es ist nicht die einzige aktuelle Entdeckung im Park. Botaniker der Universität Granada identifizierten hier eine bisher unbekannte blühende Pflanze, Castrila latens; eine kleine einjährige Pflanze, die nur auf Kalksteinfelsen rund um Castril, Seca und La Cabrilla vorkommt und angesichts ihres engen Verbreitungsgebiets bereits als gefährdet eingestuft wird. Zwischen der Pflanze und dem Geier hat dieser Winkel Granadas innerhalb eines Jahres zwei echte Momente der Neuheit — oder der Rückkehr von der Schwelle — erlebt.
Zwei neue Wege, es selbst zu erleben
Im August 2024 eröffnete der Park zwei neue öffentliche Wege.
Beide sind so gestaltet, dass sie Besucher genau dieser Art von Tierwelt näherbringen, ohne sie zu stören.
Der Carril Cicloturista Castril–El Corralón (Radweg) ist eine Rundstrecke, die am Área Recreativa del Río neben Castril beginnt. Sie führt durch die Barranco del Laude, den Pino de los Madroñales und Lézar und weiter nach El Corralón.
Die Strecke bietet außerdem zwei Optionen: eine vollständige 37,4-km-Runde oder eine kürzere 20,9-km-Version, beide mit mittlerem Schwierigkeitsgrad. Die Belohnung ist ein Abschnitt, der unter einer der wichtigsten Bartgeierkolonien des Parks verläuft — behalte also sowohl den Himmel als auch den Weg im Blick.
Der Sendero Fátima–Los Arenales (Wanderweg) bietet mit 5,5 km und etwa zwei Stunden zu Fuß eine sanftere Option. Er beginnt im Dorf Fátima und führt zum Mirador de la Zurdica.
Neue Infotafeln helfen dir zu verstehen, was du wahrscheinlich siehst, und die Vögel, die auf diesem Abschnitt vorbeifliegen, lassen sich leicht bestimmen.
Zusammen verfügt der Park nun über insgesamt 17 öffentliche Einrichtungen, darunter ein Fotoversteck auf 1.935 m Höhe, um einen Geier beim Nutzen der Thermik festzuhalten.
Ein paar praktische Hinweise für Gäste
- Beste Reisezeit: Frühling und Herbst für angenehme Wandertemperaturen; im Sommer früh morgens, wenn du die Mittagshitze auf den ungeschützten Abschnitten vermeiden möchtest.
- Was mitzunehmen ist: ein Fernglas, falls vorhanden — schon ein einfaches verwandelt ein „da ist ein großer Vogel“-Moment in die Beobachtung eines Bartgeiers, der tatsächlich an einem Kadaver oder in der Thermik arbeitet. Passende Wanderschuhe für die raueren Abschnitte des Radwegs, ausreichend Wasser und einen Hut — auf den Kammlagen gibt es kaum Schatten.
- Schwierigkeitsgrad: der Wanderweg ist für die meisten einigermaßen fitten Besucher gut zu bewältigen; die Radrunde, selbst die kürzere Option, ist eine richtige Tour und kein gemütlicher Ausflug, geeignet also für Gäste, die zu Hause regelmäßig Rad fahren.
- Anreise: beide Strecken beginnen nur eine kurze Autofahrt von Castril entfernt, sodass sie sich je nach gewählter Option gut als Halbtages- oder Ganztagesausflug eignen.
Es liegt etwas still Besonderes in einem Ort, der Ökologen noch immer überraschen kann — ein Vogel, von dem niemand erwartet hatte, dass er hier wieder brütet, eine Pflanze, die niemand zuvor katalogisiert hatte. Man muss kein Vogelbeobachter sein, um das zu spüren. Manchmal reicht es, an einem Hang mit einem Sandwich zu sitzen, wenn etwas Riesiges und Unbeeiltes über einen hinwegzieht, und zu wissen, dass es vor vierzig Jahren dort überhaupt nicht gewesen wäre.
Des Ailes Au-Dessus de la Sierra : Nouveaux Sentiers et le Retour du Gypaète Barbu
Si vous séjournez chez nous et que vous aimez marcher, cette année est idéale pour explorer le Parc Naturel de la Sierra de Castril. Et si vous préférez le vélo, ou simplement observer le ciel, il y a aussi des itinéraires qui valent la peine d’être découverts. Parmi les vedettes figure le gypaète barbu, dont les itinéraires facilitent l’observation.
Ces dernières saisons, le parc est devenu l’une des histoires de faune les plus intéressantes d’Andalousie. Il a également ajouté deux nouveaux itinéraires qui aident à comprendre pourquoi. Ces itinéraires permettent de découvrir paysages et espèces avec beaucoup moins d’effort, pour une expérience plus complète.
Pour une visite responsable, respectez la signalisation et gardez vos distances avec la faune. Pour plus d’informations, contactez l’office de tourisme local ou consultez le site officiel — vous y trouverez aussi des conseils sur les horaires, le stationnement et les itinéraires sûrs pour observer les animaux sans les déranger.
Un oiseau revenu du bord du gouffre
Le gypaète barbu — le quebrantahuesos, littéralement « casseur d’os », ainsi nommé pour son habitude de laisser tomber des os depuis les hauteurs afin d’en extraire la moelle — avait disparu d’Andalousie dans les années 1980.
Des décennies d’empoisonnement, de persécution et de perte d’habitat l’avaient totalement chassé de ces montagnes.
Depuis, des programmes de réintroduction œuvrent à son retour, principalement par l’élevage en captivité et des lâchers minutieusement préparés.
En 2024, quelque chose méritant vraiment d’être célébré s’est produit ici : un couple sauvage nichant dans la Sierra de Castril a donné naissance au premier poussin de gypaète barbu né à l’état sauvage en Andalousie depuis la disparition de l’espèce. Elle a été baptisée Castrileña — un clin d’œil approprié à son lieu de naissance — et équipée d’un émetteur GPS pour permettre aux chercheurs de la suivre. Depuis son envol, elle a été repérée aussi loin que la Sierra Nevada et les Picos de Europa, exactement le genre de déplacement sur longue distance attendu des jeunes gypaètes en quête de leur propre territoire. Ce succès a suivi deux années de tentatives manquées, avec des couples reproducteurs qui avaient essayé sans succès en 2023, ce qui rend la réussite finale d’autant plus méritée.
Ce n’est pas la seule découverte récente du parc. Des botanistes de l’Université de Grenade y ont identifié une plante à fleurs jusqu’alors inconnue, Castrila latens ; une petite plante annuelle que l’on ne trouve que sur les roches calcaires autour de Castril, Seca et La Cabrilla, et déjà classée en danger étant donné l’étroitesse de son aire de répartition. Entre la plante et le vautour, ce coin de Grenade a connu deux vrais moments de nouveauté — ou de retour du bord du gouffre — en l’espace d’un an.
Deux nouvelles façons de le voir par vous-même
En août 2024, le parc a ouvert deux nouveaux itinéraires publics.
Tous deux sont conçus pour rapprocher les visiteurs de ce type de faune sans la déranger.
Le Carril Cicloturista Castril–El Corralón (itinéraire cyclable) est un circuit qui part de l’Área Recreativa del Río, à côté de Castril. Il traverse le Barranco del Laude, le Pino de los Madroñales et Lézar, avant de continuer vers El Corralón.
L’itinéraire propose également deux options : une boucle complète de 37,4 km ou une version plus courte de 20,9 km, toutes deux de difficulté moyenne. La récompense est un tronçon qui passe sous l’une des principales colonies de gypaètes du parc — gardez donc un œil sur le ciel autant que sur le tracé.
Le Sendero Fátima–Los Arenales (sentier de randonnée) offre une option plus douce, longue de 5,5 km et d’environ deux heures de marche. Il part du village de Fátima et se dirige vers le Mirador de la Zurdica.
De nouveaux panneaux explicatifs vous aident à comprendre ce que vous êtes susceptible d’observer, et les oiseaux qui survolent ce tronçon sont faciles à identifier.
Avec ces deux ajouts, le parc compte désormais 17 installations à usage public au total, dont un affût photographique à 1 935 m pour capturer un vautour profitant des courants thermiques.
Quelques conseils pratiques pour nos hôtes
- Meilleure période pour y aller : le printemps et l’automne, pour des températures agréables à la marche ; en été, tôt le matin si vous voulez éviter la chaleur de midi sur les tronçons exposés.
- Quoi emporter : des jumelles si vous en avez — même basiques, elles transforment un « il y a un grand oiseau » en l’observation d’un gypaète barbu travaillant réellement une carcasse ou un courant thermique. De bonnes chaussures pour les tronçons les plus accidentés de l’itinéraire cyclable, beaucoup d’eau et un chapeau — il y a peu d’ombre une fois sur les crêtes.
- Difficulté : le sentier de randonnée est accessible à la plupart des visiteurs en forme raisonnable ; la boucle cyclable, même l’option la plus courte, est une vraie sortie et non une simple balade, adaptée donc aux hôtes qui pédalent déjà régulièrement chez eux.
- Pour s’y rendre : les deux itinéraires démarrent à quelques minutes en voiture de Castril, ce qui en fait de bonnes sorties d’une demi-journée ou d’une journée complète selon l’option choisie.
Il y a quelque chose de discrètement spécial dans un lieu qui peut encore surprendre les écologues — un oiseau que personne n’attendait plus à nicher ici, une plante que personne n’avait jamais répertoriée. Nul besoin d’être ornithologue pour le ressentir. Il suffit parfois d’être assis sur un coteau avec un sandwich lorsque quelque chose d’immense et de tranquille passe au-dessus de vous, en sachant qu’il y a quarante ans, cela n’aurait tout simplement pas été là.
